Nasz blog 

„Pada jak z wiadra” to wyrażenie, którego nigdy nie użyłem, poza tym, że przytoczyłem je jako przykład tego, jak wyrażenia te często pełnią rolę martwych metafor. Innymi słowy, język przestał funkcjonować tak, jak powinien.

Jeśli planujesz kurs języka angielskiego w Kornwalii w 2025 roku, prawdopodobnie priorytetem jest dla Ciebie poświęcenie czasu na ćwiczenie języka angielskiego. Być może interesuje Cię również wędrówka szlakiem South West Coast Path lub po prostu spędzanie czasu wśród naszych krajobrazów, ale doskonalenie znajomości języka angielskiego jest często głównym powodem wizyty.

W tym tygodniu nastąpił spadek temperatur: nad północnym wybrzeżem Kornwalii wieją chłodne wiatry z północy. Wydaje się, że jesień już nadeszła. To chłodne powietrze стало niespodzianką. Nie mieliśmy szczególnie ciepłego lata – zazwyczaj od kwietnia do października temperatury utrzymują się na poziomie około 20 stopni, ale w tym roku pogoda była bardziej zmienna. Te ostatnie spadki temperatur i tak są zaskoczeniem.

Używanie języka angielskiego w sposób, który wydaje się zupełnie nieodpowiedni, może być dość niepokojące. Kiedy mówimy, że coś jest „stunning” – mamy na myśli, że jest to atrakcyjne wizualnie; jest to synonim słowa „piękne”.

W ciągu ostatnich 5 lat odnotowano 30 przypadków pojawienia się humbaków u wybrzeży Kornwalii, w tym co najmniej jeden spektakularny przypadek wyskoczenia z wody. Często obserwuje się tam również finwale.

Ci z was, którzy już uczyli się z nami angielskiego, być może pamiętają moje zainteresowanie (a nawet obsesję) Philipem Larkinem. Jeśli tak, to prawdopodobnie analizowaliśmy jego wiersz „The Trees”. Z nadejściem każdej wiosny ten wiersz powraca mi na myśl.

Pogoda w Kornwalii nie jest tak nieprzewidywalna, jak mogłoby się wydawać: mamy tu wszystkie rodzaje pogody, ale śnieg pada rzadko. W tym tygodniu jednak, w ostatnim dniu listopada, śnieg powrócił. Dla nas była to całkowita niespodzianka. Wyobraźcie sobie wszystkich mieszkańców Kornwalii wpatrujących się z podziwem w chmury, a będziecie mogli choć trochę lepiej zrozumieć nasze wspólne zdumienie.

Pierwszy z wielu żonkili w St Agnes pojawia się pod koniec stycznia. To pierwszy akcent kolorystyczny po ponurej zimie, kiedy żywopłoty mienią się odcieniami zieleni i brązu, a z tej szarości wystaje tu i ówdzie tylko czerwona kampionka.

W świecie gigantycznych korporacji i wszechobecnego wpływu technologii na nasze życie coraz trudniej jest uciec od przyciągania dominującej kultury masowej. Zgodnie z duchem kapitalizmu XXI wieku postęp jest równoznaczny z ekspansją – zawsze więcej, zawsze większe.